Πάντα στη ζωή μας θα υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που μας αγαπάνε, που μας νοιάζονται και που μας βοηθάνε. Οι περισσότεροι τους αποκαλούν φίλους, οι υπόλοιποι τους θεωρούν.. τίποτα.
Πολλές φορές στη ζωή μας υπάρχουν στιγμές που θέλουμε ένα χέρι βοηθείας για να μπορέσουμε να ‘σηκωθούμε’. Το θέμα όμως είναι να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά για να το δεις. Στις δύσκολες στιγμές όλοι κάνουν πίσω και μένεις (υποτίθεται) μονός αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Ποτέ δεν μένεις μόνος σου. Πάντα θα υπάρχει κάποιος εκεί για εσένα γιατί μέσα στη μοναξιά των ανθρώπων υπάρχει και αυτός που θα σου δώσει την βοήθεια, όχι μόνο για να ‘ξανασηκωθείς’ αλλά και για να καταλάβεις ότι δεν είσαι μόνος.
Το κακό με τους ανθρώπους όμως, είναι ότι ξεχνάνε εύκολα. Ξεχνάνε αυτούς που δεν πρέπει να ξεχνάνε γιατί ποτέ δεν κατάλαβαν ποιοι ήταν οι πραγματικοί τους φίλοι. Δεν κατάλαβαν ποιοι τους στάθηκαν και τους αγάπησαν αληθινά. Και έτσι σιγά-σιγά τελειώνει η ιστορία, παίρνοντας ο καθένας τον δρόμο του και χαμένος βγαίνει τελικά, αυτός που πήγε να κάνει και κάτι καλό.. Να βοηθήσει κάποιον.
Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι αν σας έχει συμβεί ποτέ κάτι παρόμοιο, ποτέ μην βρίσετε, μην ξεσπάσετε και κυρίως μην κάνετε το ίδιο λάθος που έκαναν και αυτοί. Να ξεχάσετε. Απλά βάλτε τους στο πίσω μέρος του μυαλού σας και άμα ποτέ ξαναενωθούν οι δρόμοι σας, απλά κάντε μια προσπέραση, χαμογελάστε και πάντα κοιτώντας μπροστά!!!
|X|
|X|
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου