Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2012

~21/12/12~

Γειά σας... ΖΕΙΤΕ! Τι χαρά είναι αυτή!? =Ρ Τέλος πάντων... να μπω κατευθείαν στο θέμα μου ή να το πάω πλάγιως...? είναι μια ερώτηση... λοιπόόόόόν, η υπότιθέμενη ώρα που θα καταστρεφόμασταν 13:13 πέρασε, η 21η Δεκέμβρη θα περάσει και θα γίνει παρελθόν μια ανάμνηση που θα έχουμε όλοι μας και θα γελάμε με τις στιγμές που φωνάξαμε στο άκυρο μέσα στην τάξη "ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ" ή "ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ" ή μια τσιρίδα που σε έκανε να μουτζουρώσεις αυτό που έγραφες! και τον καθηγητή να κοιτάει -> ο_Ο <- έτσι, ενώ όλη η υπόλοιπη τάξη είχε λιώσει στα γέλια.

Όλοι είχαμε κάποιο παιδί στην παρέα, ή κάποιον γνωστό που είχε ρωτήσει: "Τι θα έκανες άμα ερχόταν όντως το τέλος του κόσμου?" Όλοι απάντησαν, και όλες οι απαντήσεις είχαν να κάνουν ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΑΤΟΜΟ στην ζωη του καθενος, με την ΑΓΑΠΗ με λίγα λόγια. Έλεγαν ότι ήθελαν να πάνε στον "άνθρωπό τους" και να τους μιλήσουν χωρίς να φοβούνται πλέον τίποτα, γιατί δεν θα είχαν να φοβηθούν τίποτα, το τέλος θα ερχόταν και κάτι σαν και αυτό δεν θα τους ενοχλούσε πολυ, ούτε θα σκεφτόντουσαν τι θα έλεγαν οι γύρω τους, άμα θα τους αρέσει ή όχι η επιλογή τους!
Άλλοι έλεγαν ότι θα ήθελαν να είναι μαζί με τους αγαπημένους τους φίλους, πίνοντας ζεστή σοκολάτα, μπαμπουλωμένοι με κουβέρτες, να κάθονται στο μπαλκόνι και να βλέπουν το το τέλος να έρχεται. Κάποιοι άλλοι θα ήθελαν να είναι μαζί με το "άλλο τους μισό" AΓΚΑΛΙΑ μέχρι το τέλος και λίγο πριν τελειώσουν όλα να ανταλλάξουν και το τελευταίο τους ΦΙΛΙ! (Γλυκό έτσι?)  Άλλοι πάλι θα ήθελαν να περάσουν αυτές τις λίγες στιγμές χαμογελώντας γιατί κάποιος άλλος τους το στέρησε! Λίγοι και καλοί, λίγοι και στενοί! Πάντα σε τέτοιες στιγμες θέλουμε μόνο τους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Συγγενείς, φίλους, αδέρφια, γονείς, τον άνθρωπό μας!

Κρύο...
Κάθομαι στην καρέκλα μου πίνοντας την σοκολάτα μου.
Βαβούρα...
Σκέφτομαι,
Γιατί πρέπει να θυμηθούμε όλους αυτούς τους ανθρώπους λίγο πριν τα πάντα τελειώσουν? Γιατί? 
Γιατί πρέπει να έρθει το τέλος για να δείξεις στους γονείς σου το πόσο πολυ τους ευχαριστείς για αυτά που έκαναν τόσα χρόνια για σένα?
|ΣΙΩΠΗ| μόνο η μουσική ακούγεται από το βάθος, απορημένα μάτια με κοιτάνε!

***Γιατί να μην τρέξεις να του μιλήσεις... να του πεις τι πραγματικά νιώθεις για εκείνον, μην τα αφήνεις όλα στο άγνωστο. ΦΥΓΕ! Εκεί κάθεται τον βλέπεις? Πήγαινε μην χάνεις χρόνο! Άλλωστε δεν μας απομένει και πολύς!

*Πόσους μήνες την θέλεις και σε θέλει. Γιατί δεν μιλάτε? Ντρέπεστε? Μου κάνεις πλάκα? Οι μόνοι άνθρωποι που θα έπρεπε να ντρέπονται είναι αυτοί που δεν νιώθουν κάτι παρόμοιο ο ένας με τον άλλον! Κοιτάζεστε πόση ώρα και κανένας απο τους δύο ξεροκέφαλούς ας δεν σηκώνεται να μιλήσει. Πήγαινε αγόρι μου... δεν δαγκώνει η κοπέλα. Κάνε εσύ το πρώτο βήμα και κανένας από τους δυό σας θα χάσει!

****Εσύ..? την κοπέλα σου την έχεις γραμμένη, μιλάτε λίγο έως καθόλου, και τώρα θέλετε να είστε και αγκαλιά μέχρι το τέλος? Αφού όλοι το ξέρουμε ότι σημαίνει πολλά για σένα και για εκείνη το ίδιο γιατί της συμπεριφέρεσαι έτσι? Το θεωρείς ΜΑΓΚΙΑ, να παίζεις με την καρδιά της κοπέλας, και άμα το καλοσκεφτείς τι σου έκανε για να παίξεις μαζί της? |κατεβασμένο βλέμμα, νευριασμένο αλλά στα μάτια φαίνεται ότι φέρθηκε ΛΑΘΟΣ|
 
**Tο ίδιο κάνεις και εσύ με το αγόρι σου!

***** Εσύ θέλεις να είσαι μαζί με τους φίλους σου... άμα έχω καταλάβει καλά εμάς δηλαδή. Κάθεσαι και μας μαχαιρώνεις πισώπλατα, ποτέ δεν παίρνεις το μέρος κανενός μας, και το μόνο που κάνεις είναι να μας κοροϊδευεις μπροστά στα μούτρα μας! Θυμάσαι καθόλου τις δύσκολες στιγμές που πέρασες και σου συμπαρασταθήκαμε όλοι. Πότε όμως ήσουν δίπλα μας όταν σε χρειαστήκαμε? ΠΟΤΕ! Και τώρα, τώρα τι? Περιμένεις να είμαστε για πάντα κολληταρια με τέτοια συμπεριφορά?

-Γιατί μιλάς έτσι?
-Γιατί κανένας δεν μπορεί να μου μου το απαγορεύσει, και πάντα περιμένουμε από κάποιον άλλον μιλήσει για εμάς... έτσι δεν είναι? Το λάθος που κάνουμε όλοι είναι να μην λέμε ποτέ αυτο που αισθανόμαστε, και που σκεφτόμαστε! Και ότι ποτέ δεν παίρνουμε την ευθύνη στα χέρια μας!

Ώρα 13:15
-κι ειμαστε ακομα ζωντανοι... Τρολλαρουν οι Μαγια ρεεεε!!|ΓΕΛΙΑ|
-στην σκήνη, σαν ροκ συγκροτημα...
-κι αν μας αντέξει το σχοινι
-θα φανεί στο χειροκρότημα...

Μετά από εκείνο το μουσικό διάλλειμα, οι συζητησεις των παιδιών δεν είχαν πλέον εκείνο το φιλοσοφικό χαρακτήρα που είχαν. Τα πράγματα ξαναεπέστρεψαν στην καθημερινότητά τους. Τα κορίτσια να περιμένουν τον "πριγκιπα" τα αγόρια αυτοκίνητα, και όλα τα υπόλοιπα άσχετα. Ποιό το νόημα μιας "σημαντικής" κουβέντας και στο τέλος όλοι να την ξεχνάμε!? Η ώρα της καταστροφής είχε φύγει και όλα ήταν παρελθόν, τώρα το μόνο τέλος του καθενός είναι και το ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ(λίγο μακάβριο έτσι?) Άν το καλοσκεφτείς αυτό το τέλος δεν το έχει προβλέψει κανένας πολιτισμός, ούτε θα στο στείλουν σε μήνυμα, ούτε θα το ακούσεις ποτέ από κάποιον τυχαίο περαστικό. 
 
#Σκέψου ότι γύρω υπάρχουν άνθρωποι με συναισθήματα και πάνω απ'όλα με καρδιά!

#Σήκω, ΖΗΣΕ κάνε τις επιλογές που ΕΣΥ θέλεις, κάνε αυτά που σε κάνουν χαρούμενο

#ΑΓΑΠΗΣΕ[όποιον θέλεις εσύ και όχι όποιον συμπαθήσει η παρέα σου] ΜΕ ΤΡΕΛΑ!

#ΚΑΝΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ, δεν έχεις να χάσεις πολλά! Και ειδικά όταν αυτό το βήμα θέλεις να το κάνεις βδομάδες... πόσο μάλλον μήνες! Άμα ισχύει λίγες μέρες, περίμενε να το σιγουρέψεις πρώτα!

#Δείξε στους ανθρώπους που αγαπάς τι πραγματικά νιώθεις για εκείνους, μην περιμένεις να το μαντέψουν(όλοι το λατρεύομε όταν κάποιος μας δείχνει τα ζεστά συναισθήματά του για μας) και πιο σημαντικό ΜΗΝ τους θεωρήσεις ποτέ ΔΕΔΟΜΈΝΟΥΣ!





Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2012

Tελειωνει και αυτη η μερα... τι μερα ειναι σημερα... ποσες του μηνος εχουμε? Λοιποον 16/12 μερα γενεθλιων... Πως στο καλο περασε ενας χρονος χωρις να το καταλαβω? Ποσα πραγματα αλλαξαν μεσα σε ενα χρονο? Συναντησα ανθρωπους, που ποτε δεν πιστευα οτι θα γνωριζα, με καποιους η "φιλια" δεν κρατησε πολυ... με καποιους αλλους κραταει ακομα, και με καποιους αλλους οποτε το θυμομαστε! Γνωρισα ατομο(α) που αλλαξαν ριζικα την ζωη μου, τον τροπο που σκεφτομαι, τον τροπο που συμπεριφερομαι. Μην σκεφτεις οτι ειμαι πιονι τους και με κανουν οτι θελουν... αντιθετως ;) απλος βοηθησαν να δω την ζωη διαφορετικα... με αλλο ματι ρε παιδι μου. Σε μερικους ανθρωπους βασιστηκα και με αφησαν να πεσω, και η πτωση αυτη πονεσε... πονεσε πολυ! Αλλα οπως πρεπει να κανεις εσυ, εγω, και ο καθενας μας ειναι να σηκωθει ξανα στα ποδια του, να σηκωθει και να βαλει καινουριους στοχους, καινουρια ονειρα, καινουριες φιλοδοξιες!
Ας επιστρεψουμε πισω στην κουβεντα μας... ΠΩΣ ΠΕΡΑΣΕ ΕΤΣΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ, ποτε περασε ο ΓΕΝΑΡΗΣ, πως ηρθε ο ΑΠΡΙΛΗΣ <3, πως με αποχαιρετησε ο ΜΑΗΣ=') , πως με αφηνει σιγα σιγα ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ.
Και τωρα τι? μεγαλωσα ενα χρονο... δεν νιωθω κατι το ιδιαιτερο... δεν νιωθω και πολυ διαφορετικη... για να μην πω η ιδια...! Αλλα αυτο θα το δω με το περασμα του χρονου.Φετος δεν εκανα καποιο παρτυ... βαριομουν ειχα μαθηματα, που καιρος για τετοια... χθες λοιπον καθησα και σκεφτηκα, σκεφτηκα ολες αυτες τις 365 μερες που η καθε μια ηταν ξεχωριστη με τον δικο της τροπο... Ενας χρονος ΦΟΥΛΑΡΙΣΜΕΝΟΣ με αναμνησεις... πολλες ομορφες και γλυκες αναμνησεις, που εκαναν την καρδια μου να χτυπαει σαν τα λαμπακια του χριστουγεννιατικου δεντρου! αρκετες φορες μαλιστα δακρυσα... δεν ειναι κατι κακο ουτε κατι κρυφο... παρολο τις καλες αναμνησεις δεν ελειψαν και οι ασχημες, που εκεινη την περιοδο με εκανε να χασω την ελπιδα μου και να μην ειμαι και πολυ καλα, να λυγισω και να χασω τις δυναμεις μου! Αλλα μαλλον τα καταφερα και τα ξεπερασα γιατι καποια ατομα ηταν διπλα μου, μου σταθηκαν και με εκαναν να γελασω, να ξεχαστω, να πιστεψω ξανα σε μενα! Τους ευχαριστω πολυ για ολα!!! =")
Τα πραγματα αλλαζουν, και οι ανθρωποι το ιδιο! Μην μενεις σε ενα σημειο ΖΗΣΕ ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΙΣ ΕΣΥ! Μην στεναχωρηθεις γιατι εχασες καποιον ανθρωπο που θεωρουσες δικο σου... αμα ηταν ετσι, θα ηταν ακομη διπλα σου! ;)
Καλο Ξημερωμα

Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 2012

Περνάνε γρήγορα οι μήνες... κάθε 10 κάτι με πιάνει τι να πω... αυτή η μέρα αποκλειστικά σε θυμίζει.!

Θέλω να ξέρεις ότι ένιωσα πολύ δυνατά πράγματα για σένα, πράγμα που μπορεί και να μην καταλάβες. Μου χρωστάς ακόμα ένα "ΓΙΑΤΙ?", ένα Γιατί που όσοι μήνες και αν περάσουν το ίδιο με βασανίζει. Ήσουν ένα από τα καλύτερα πράγματα που μου συνέβησαν ποτέ... αλλά όπως λένε τα καλύτερα πράγματα δεν είναι πράγματα. Ήσουν ένα άτομο που μπήκε στην ζωή μου και την άλλαξε... την άλλαξε προς το καλύτερο! Κάθε μέρα ξυπνούσα, με την ελπίδα ότι κάπου θα σε πετύχω... θα πετύχω εκείνα τα πανέμορφα μάτια. Πως μπορώ να ξεχάσω το χτύπημα της καρδιάς μου κάθε φορά που σε έβλεπα, τις στιγμές που με κοίταζες και μου κοβόντουσαν τα πόδια και το μόνο που αισθαμόνουν ήταν ότι είχα ολόκληρη κοιλάδα με πεταλούδες μέσα μου! Τις ώρες που δεν καταλάβαινα τι γινόταν γύρω μου, επαφή με το περιβάλλον ΜΗΔΕΝ επειδή σκεφτόμουν μόνο και μόνο την στιγμή που μπηκές στην ζωή μου.
Όταν γνωριστήκαμε πιο πολύ ;) ... στον κινηματογράφο... δεν ξέρω άμα θυμάσαι, που καθήσαμε δίπλα-δίπλα που προσπάθησες να με πιάσεις από το χέρι αλλά δεν τα κατάφερες... δεν πειράζει! Βλέπαμε θρίλερ θυμασαι... εξορκισμούς... δεν φοβηθήκα, είχα εσένα δίπλα μου! Εκείνο το βράδυ που τα φτίαξαμε δεν κοιμήθηκα, νόμιζα ότι έβλεπα όνειρο, το πιο όμορφο όνειρο της ζωής μου, πίστευα ότι άμα με επαίρνε ο ύπνος και την επόμενη μέρα ξυπνούσα θα επέστρεφα πάλι στην βαρετή αρχική μου ζωή... ξέρεις χωρίς εσένα! Με πήρε τελικά ο ύπνος και όταν ξύπνησα, έτρεξα, έτρεξα να βρω ότι αυτό που "ονειρεύτηκα" δεν ήταν όνειρο. Κάθε μέρα περίμενα να χτυπήσει το τηλέφωνο κατά τις 5 μέχρι τις 6,30 ( μου είχες πει ότι δεν ήθελες να σου τηλεφωνώ εγώ γιατί δεν ήθελες να χρεωθώ εγώ γιατί είχαμε διαφορετικές εταιρείες) τις λίγες φορές που δεν τηλεφώνησες επειδή κάτι σου έτυχε... ανυσηχούσα αλλά θα έστελνες ένα μήνυμα που θα τα άλλαζε όλα... "Είμαι καλά συγγνώμη που δεν σου τηλεφώνησα σήμερα :'( θα τα πούμε αύριο ;) ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ :* <3 " Είχες την μοναδική ικανότητα να μου φτιάχνεις την διάθεση. Εκείνη την περίοδο που ήμασταν μαζί όποιος μου έλεγε κάτι άσχημο για σένα έτρωγε κατευθείαν delete από την ζωή μου, και είναι κάτι για το οποιό δεν έχω μετανιώσει καθόλου... τα άτομα που άξιζαν έμειναν στην ζωή μου και δεν είχαν κανένα πρόβλημα με την απόφαση μου.
Μου έχουν λείψει τα βράδια που με κράταγες αγκαλία, για να με αφήσεις σπίτι μου, άκουγα το χτύπημα της καρδιάς σου και ένιωθα πιο δυνατή από ποτέ! Το κόκκινο χρώμα που "έπαιρνες" όταν κάποιος σε νευρίαζε, όταν οι φίλοι σου έλεγαν κάτι που θεωρούσες ότι θα με πείραζε προσπαθούσες να με πείσεις για το αντίθετο... [αλλά όταν ήμουν μαζί σου δεν πίστευα κανέναν άλλον], τα γλυκά φιλία σου για καληνύχτα, το χαμόγελό σου και ο τρόπος που με κοιτούσες! Σε θεωρόυσα τον "καλύτερο μου φίλο" και ήξερες τα πάντα για μένα, τον τρόπο που σκεφτόμουν, τα άτομα που συμπαθούσα και όχι, τα κιλά τρέλας που κουβαλούσα και ήξερα πως δεν είχες κανένα πρόβλημα! Τις εκπλήξεις που μου έκανες, και τις στιγμές που τα παράτησες όλα για μένα. Την ημέρα που έκανες κοπάνα και ήρθες στο σχολείο μου, με έψαχνες αλλά ο φύλακας δεν σε άφηνε να μπεις μέσα... αλλά τα καταφέραμε... σε κατάλαβα από μακριά, και έτρεξα από την μια άκρη του προαυλίου κατευθείαν στην αγκαλία σου! Τα ατελείωτα βράδια που καθόμουν και χάζευα το φεγγάρι και τα αστέρια αγνοώντας ότι την επόμενη μέρα είχα σχολείο! Κάθε μέρα κοιμόμουν με την σκέψη σου στο μυαλό μου!{άμα δεν μπορούσες να κοιμηθείς ορίστε η λύση}
Αλλά δεν με άλλαξες μόνο προς το καλύτερο.... Οταν "τελείωσαμε", μπορεί να μην το έδειξα αλλά πόνεσα πάρα πολύ, και έτσι όπως είναι λογικό ΞΕΣΠΑΣΑ, ξέσπασα άσχημα.! Κλειδώθηκα στο δωμάτιό μου, έκλαιγα, δεν ήθελα κανέναν δικό μου άνθρωπο, κλέιστηκα στον εαυτό μου.Όταν και οι υπόλοιποι ότι οι δρόμοι μας χώρισαν άκουσα πολλά άσχημα πράγματα,άκουσα την αλήθεια που έβλεπα τόσο καιρό στα μάτια τους! Προσπάθησαν να σε μειώσουν για να με κάνουν να νιώσω καλύτερα. Εκεί που απάντησα χωρίς να το καταλάβω ήταν όταν άτομα που είχαν ξετρελαθεί στην ιδέα ότι ήμασταν μαζί είπαν κάποια πράγματα που μείωσαν και εσένα και εμένα.: <<Ξέρετε κάτι ακόμα και αν δεν είναι ο πιο όμορφος, ο πιο έξυπνος, ο πιο ευαίσθητος άνθρωπος του κόσμου εγώ τον έβλεπα χωρίς κανένα αρνητικό στοιχείο. Με βρίζετε για την επιλογή μου, εγώ όμως δεν είχα κανένα πρόβλημα με αυτήν μου την επιλογή. Δεν σας ρώτησα για να μου πείτε τι να κάνω έκανα αυτό που ήθελε η καρδιά μου. Τον βριζετε λες και τον ζήσατε, λες και μοιράστηκε μαζί σας πράγματα που δεν τα έχει πει σε κανέναν άλλον, τον γνωρίσατε μια μέρα τυχαία και νομίζετε ότι τον ξέρετε μια ζωή. Οκ το δέχομαι ούτε εγώ τον ξέρω μια ζωή αλλά εγώ που κανονικά έπρεπε να τον βρίζω το κάνετε εσελις... την αλήθεια εγώ την ξέρω και δεν μπορειίτε να μου την αλλάξετε ό,τι και να μου πείτε!>>
Τι να κάνουμε μερικές φορές ερωτεύεσαι, τι να κάνουμε? Δεν μπορούμε να το αλλάξουμε! Τι έγινε κόλλησες με την λέξη? Μπορώ να σου πω ότι είναι ΑΛΗΘΕΙΑ, τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο! Σου έχω άλλη μια έκληξουλα... i love(d) you xaxaxaxa κοκάλωσες? Δεν πειράζει θα το συνηθίσεις κάποια στιγμή.Με έκανες διαφορετικό άνθρωπο... τι πρίμενες να πω? Ευχαριστώ για όλες αυτές τις υπέροχες αναμνήσεις που μου πρόσφερες... που η αλήθεια είναι ότι κάποτε τις μισούσα όπως μισούσα και εσένα, αλλά αυτό που κατάλαβα είναι ότι όταν μισείς κάτι δένεσαι περισσότερο μαζί του! Όπως λένε "Όταν προσπαθείς να ξεχάσεις κάποιον που αγάπησες πραγματικά είναι σαν να προσπαθείς να θυμηθείς κάποιον που δεν γνώρισες ποτέ!" ;)
Ακόμα και αν με αγνοείς και κάνεις σαν να μην συνέβη ποτέ τίποτα τα μάτια σου λένε διαφορετικά πράγματα! Ήσουν μια ιστορία, ένα βιβλίο που τελείωσε, διάβασα το τέλος, νομίζω πως έφτασε η ώρα να προχωρήσω μπροστά! Ευχαριστώ πολύ για όλα!

Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012

Θα ερωτευτώ,θα πληγωθώ,θα πέσω, θα σηκωθώ.



Πόσες φορές έχεις αλλάξει άποψη συναισθήματα...για κάτι, μόνο και μόνο επειδή κάποιος σου μίλησε. Κάποιος που είπε απλά την άποψή του... σου άλλαξε όλον τον εσωτερικό σου κόσμο... κάποιος που είπε πράγματα που κάποτε θα τα θεωρούσες λάθος και αντίθετα με αυτά που ένιωθες και εσύ τι έκανες... κάθησες και τον άκουσες και το χερότερο  τα πίστεψες και τα άφησες χαραγμένα μέσα σου...
-Γιατί να αγαπάς... ενώ στο τέλος θα πληγωθείς. -Γιατί να ζεις ενώ στο τέλος θα πεθάνεις?
Για παράδειγμα η άποψη κάποιου δικού σου ανθώπου για ένα άτομο που σε έκανε να νιώσεις δυνατά πράγματα... για κάποιον που σε έκανε να χαμογελάσεις και να ξεχαστείς... και ζήσεις και να ονειρευτείς...που σε έκανε να δεις και το πιο απλό πράγμα ως κάτι ΜΟΝΑΔΙΚΟ και ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ... κάνατε σχέδια μαζί  και σε έκανε να σκεφτείς για λίγο το μέλλον σου μαζί του...
Ναι... υπάρχει πρόβλημα?
Σε αυτή την φάση υπάρχουν τρία διαφορετικά είδη ατόμων:
*Αυτός που δεν γνωρίζει και λέει αυτό που σκέφτεται χωρίς να καταλάβει ότι κάποιον θα πληγώσουν οι σκέψεις του και η άποψή του.
*Αυτοί που γνωρίζουν την όλην κατάσταση και θα σου πουν τα καλύτερα λόγια,(τα λεγόμενα ΦΥΔΙΑ1) αλλά μέσα από το βλέμμα τους θα καταλάβεις την πραγματική τους γνώμη γιατί όπως και να το κάνουμε τα μάτια μαρτυρούν αυτά που τα χείλη κρύβουν... και δυστυχώς το βλέμμα του άλλου θα το θυμόμαστε για πάντα... όποιος και να είναι ό,τι και να νιώθει για μας ό,τι και να νιώθουμε για εκείνον.
*Αυτοί που θα βρουν μια δικαιολογία για να σε κάνουν να νιώσεις χειρότερα(ΦΥΔΑΚΙΑ2)... όπως για παράδειγμα:
Αι στο διάολο δηλαδή την ξέρω την κατάληξη...εσένα τι σε νοιάζει




-είναι μεγαλύτερος που πας να μπλέξεις. -είναι πιο κοντός από σένα. -φοράει σιδερακια. -άκου γέλιο. -κάπως είναι η μύτη του. -δεν έχει ωραία μάτια. -κάτι έχει και με χαλάει. -εεε εντάξει δεν είναι και τέλειος. -πωω ούτε μάρκες φοράει. -κοίτα περπάτημα. -καλά πιο χαμηλά δεν μπορουσε να φορέσει το παντελόνι του? -δεν έχει κάποιο στυλ. -φοράει γυαλιά. -πάει σε διαφορετικό σχολειό. -δεν έχει χιούμορ. [Μόνο για τα κορδόνια του δεν έχουν πει ακόμα.] Και τελειώνουν με αυτό το ΥΠΕΡΟΧΟ...."Εγώ το καλό σου σκέφτομαι και δεν θέλω να στεναχωρηθείς!" 
Αμα σκεφτόσουν πραγματικά το καλό μου θα με άφηνες να ζήσω αυτό που θέλω, με όποιον θέλω και όπως θέλω. Κάθε φορά που βρίσκουν κάτι κακό εσύ στεναχωριέσαι και σκέφτεσαι πως ίσως έχουν δίκιο... και ότι πράγματι θέλουν το καλό σου... Με την επιλογή σου αυτή όμως τους αφήνεις να νικήσουν και να περάσει το δικό τους. Οκ το δέχομαι μπορεί να έχουν δίκιο... μπορεί να μην είναι ο καλύτερος, μπορεί να έχει κάποια αρνητικά στοιχεία, πράγμα λογικό γιατί κανένας δεν είναι τέλειος... αλλά αυτά που σε κάνει να νιώθεις όταν είστε μαζι είναι ΜΟΝΑΔΙΚΑ.
Μην με ενοχλήσει κανείς...
Αυτό που πρέπει να κάνεις εσύ πρέπει να κλείσεις τα αυτία σου και να μην αφήσεις κανέναν άνθρωπο να σου αλλάξει αυτό που νιώθεις εσύ για εκείνον. Ακόμα και αν σε πουν κακία ή ακόμα και χαζή γιατί δεν ακολούθησες αυτά που σου είπαν... Γίνε με αυτούς κακιά... και ΟΧΙ με τον εαυτό σου και με τον "άνθρωπό" σου.  Ακόμα και αν στο τέλος αποδειχθεί ότι είχαν δίκιο και εσύ άδικο... εσύ θα πρέπει να σηκωθείς ξανά στα πόδια σου και να συνεχίσεις μπροστά... με αυτούς τους ανθρώπους που θα σε βοηθήσουν να ξεπεράσεις την πτώση και οχι με αυτούς που θα γυρίσουν να σου πουν "Εγώ στα'λεγα"
Όλο αυτό ήταν μια ιστορία με ένα τέλος που θα έχουν οι περισσότερες ιστορίες στην ζωή σου... εκτός και αν είσαι πιο τυχερο άτομο και βρεις τον κατάλληλο γρήγορα... μην αλλάξεις όλην σου την ζωή για μόνο ένα άτομο... μην ξεχνάς ότι σου πρόσφερε αναμνήσεις που σε κάνουν να χαμογελάς αλλά και να πονάς... Μην ξεχάσεις ποτέ αυτά που ζήσατε... μόνο και μόνο επειδή τελειώσατε... Μεγάλο λάθος... Μοιραστήκατε πράγματα, εμπειρίες και έχετε κοινές αναμνήσεις...Κοίτα μπροστά(!)
τοΚοριτσάκισου =') #10

Δες αυτο το βιντεο... μην χασεις ουτε δευτερολεπτο...Πραγματικα ΑΞΙΖΕΙ!!!

 Ολοι μας εχουμε περασει δυσκολες στιγμες στην ζωη μας... στιγμες που θελουμε να τα παρατησουμε και να κανουμε πισω...Ξεσπαμε... δεν ξερουμε τι να κανουμε... Υπαρχουν δυσκολιες που λεμε οτι αυτο που περναω εγω δεν το περναει κανεις αλλος... πιστευουμε πως ειναι το χειροτερο που μπορει να συμβει... και βλεπουμε τα προβληματα των αλλων σαν να μην τρεχει τιποτα!!! Κανενας ομως δυστυχως δεν εχει σκεφτει οτι μπορει να υπαρχουν και ανθρωποι που βρισκονται σε χειροτερη θεση απο την δικη μας... ανθρωποι που περνανε πολυ πιο δυσκολες καταστασεις... καταστασεις που δεν ειχαν ποτε προβλεφτει και καταστασεις μη αντιστρεψιμες... στην χειροτερη περιπτωση δεν μπορουν να γιατρευτουν...Χανουμε τις ελπιδες μας. Ελπιδα: η επιθυμια να συμβει κατι θετικο και η πιστη οτι θα πραγματοποιηθει. Μια τοσο μικρη λεξη μα με τοσο μεγαλο νοημα...Η ζωη μας δεν θα ηταν τιποτα χωρις αυτη την δοση της ελπιδας!!! Κοιτα γυρω σου... καταλαβε οτι υπαρχουν και αλλα πραγματα στην ζωη που μπορει να σε κανουν ευτυχισμενο!!! Πιστεψε στον εαυτο σου και πιστεψε οτι ολα μπορεις να τα καταφερεις!!! Κoιτα μπροστα...

Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2012

Αναμνήσεις:  ανάκληση στην μνήμη γεγονότων ή εμπειριών του παρελθόντος (ας είναι καλά το λεξικό). Μπορούν να έρθουν την πιο άκυρη και ακατάλληλη στιγμή. Κοιτώντας κάτι, ακούγωντας ένα τραγούδι, μια λέξη, μυρίζοντας κάποιο άρωμα ενός αγνώστου που χάθηκε μέσα στο πλήθος, που θα σε κάνει να κοκαλώσεις στην μέση του δρόμου. Αναμνήσεις που θα σε κάνουν να γελάσεις, που θα σε κάνουν να δακρίσεις και άλλες που θα σε κάνουν να πονέσεις! Να σου θυμίσουν κάποιον με τον οποίο έζησες πολλά πράγματα, που θα ήθελες να ζήσεις ακόμα περισσότερα αλλά η μοίρα δεν ήταν μαζί σου. Ένα άτομο που κάποτε σε έκανε να κλάψεις, να πονέσεις για πολλούς λόγους. Κάποιον που είναι μακριά και έχετε χαθεί!Το κακό με τη λέξη ανάμνηση είναι ότι είναι συνδεδεμένη με το παρελθόν, δηλαδή με στιγμές που δεν μπορούν να επιστρέψουν πίσω! Είναι επίσης συνδεδεμένη με τις πιο όμορφες γλυκές και τρυφερές στιγμές. Ως αποτέλεσμα μια ολόκληρη μέρα να μην έχεις καμία επαφή με το περιβάλλον γύρω σου μέχρι που κάποιος αποφασίζει να σου κάνει μια πλάκα που σε αναγκάζει να προσγειωθείς απότομα στην πραγματικότητα. Το μόνο που θέλεις είναι να μείνεις μόνη σου με τον εαυτό σου, να κάτσεις να σκεφτείς ακούγοντας μουσική. Κάπου διάβασα ότι μας λείπουν οι στιγμές και όχι τα άτομα! Τα άτομα πολύ σπάνια θα λείψουν γιατί πολύ απλά, κάπου εκεί έξω υπάρχει κάποιος που θα σε κάνουν να χαμογελάσεις, να ερωτευτείς, να ονειρευτείς! ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΑΣ ΛΕΙΠΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΙΣΩ!

Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2012

(Ξεχασα να το ανεβασω την ημερα που ανοιξαν τα σχολεια :Ρ συγγνωμηη!!! = D ) 

Τριτη 11 Σεπτεμβριου 2012
Hχος απο ξυπνητηρι... μπορει τις αλλες μερες να με κουραζει και να μην θελω να σηκωθω... μα καθε χρονο την ιδια μερα παντα αποτελει εξερεση. Αφου εβαλα το ξυπνητηρι να χτυπησει στις 6:30 γιατι ηθελα να απολαυσω απο νωρις αυτην την τελευταια μερα...Ηθελα να κατσω στο μπαλκονι και να δω τον ηλιο να ανατελει, να δω αυτα τα χρωματα που δημιουργουνται στον ουρανο και κανενας δεν μπορει με ακριβεια να τα ορισει... Ηθελα να νιωσω εκεινην την δροσια και εκεινον τον αερα να με φυσηξει για τελευταια φορα...(γιατι δεν νομιζω οτι θα ξανασηκωθω τοσο νωρις για τον επομενο χρονο ;) Καθομουν και σκεφτομουν ολα αυτα που περασα,ολα αυτα που ενιωσα...Ολα τα συναισθηματα, ολες τις στιγμες... μεσα στην ταξη... μαζι με φιλους... καβγαδες... γελια... κλαματα.Ολα εκεινα περασαν απο μπροστα μου σαν ταινια. Ποσα αλλαξαν αυτον τον χρονο...?! Φιλιες, ανθρωποι, τροπος ζωης, τροπος εκφρασης!!! Πολλοι μας αναγκασαν να τους διωξουμε απο την ζωη μας και πρεπει να παραδεχτω οτι μου λειπουν παρα πολυ!!! (απο μακρια κα αγαπημενοι... το καλυτερο πραγμα που μπορουσε συμβει = D ) Σε οποιον δεν αρεσουμε η πορτα απο 'κει!!! Καινουριες γνωριμιες με παιδια απο ολη την Ελλαδα... γελια μεχρι δακρυων...ιστοριες αλλοτε τρομακτικες και αλλοτε γλυκες και αστειες κατω απο τα αστερια και διπλα στην φωτια... Πλησιαζει η ωρα σιγα σιγα για μια καινουρια αρχη...μια καινουρια ιστορια!!! Το μονο ασχημο που εχει ολη η ιστορια ειναι οτι πρεπει να δουμε ολους μαζι τα ατομα που δεν τους συμπαθουμε και πολυ αλλα και εκεινοι δεν τρελενονται μαζι μας... δεν πειραζει... Θα τους χαιρετησω και μετα θα παω με την παρεα μου γιατι εκεινοι ειναι πραγματικα που αξιζουν σε ολη την ιστορια ;)  

Καλη σχολικη χρονιαααααα ^_^

Σάββατο 25 Αυγούστου 2012

Kάποιες Στιγμές...

Είναι κάποιες στιγμές στην ζωή μας που νιώθουμε αδύναμοι γιατί κάτι έχει πάει στραβά και θέλουμε να τα παρατήσουμε...
Είναι κάποιες στιγμές στην ζωή μας που χάνουμε και θέλουμε να είμαστε μακριά από όλους και από όλα...
Κάποιες στιγμές που το μονό που θέλουμε είναι να μείνουμε μόνοι μας με τον εαυτό μας για να σκεφτούμε και το μόνο που θέλουμε να κάνουμε είναι να ακούμε τα πιο θλιβερά τραγούδια γιατί νιώθουμε ότι μας εκφράζουν....
Κάποιες στιγμές που δεν θέλουμε να κάνουμε ούτε να πιστεύουμε στα όνειρα μας 
Αρκετές φορές βλέπουμε μονό αυτά που φαίνονται και όχι αυτά που είναι από πίσω
Αρκετοί όταν έχουν φτάσει σε αυτήν την κατάσταση θέλουν να ξεσπάσουν... σε κλάματα και σε φωνές... θέλουν να φύγουν όλοι από το σπίτι και να μείνουν μόνοι χωρίς να υπάρχει πιθανότητα κάποιος δικός τους να τους δει σε αυτή την κατάσταση γιατί πολύ απλά δεν θέλουν να δώσουν εξηγήσεις ή επειδή είναι πολύ περήφανοι για να τους δει κάποιος να κλαίνε και να καταλάβει ότι έχει πέσει χαμηλά...
Όπως ανέφερα και λίγο πιο πάνω θέλουμε να μείνουμε μόνοι γιατί πιστεύουμε πως κανένας δεν πρόκειται να μας βοηθήσει και να μας αλλάξει την ψυχολογία στην οποία βρισκόμαστε...Τι γίνεται όμως όταν έχεις κανονίσει μια συνάντηση την οποία δεν μπορείς να αναβάλλεις? Τότε το τελευταίο δεν ισχύει ;) Μπορεί στην αρχή να μην ηθέλες να αντικρίσεις κανέναν μα στο τέλος ανακαλύπτεις ότι είναι μεγάλο λάθος...  Με λίγα λόγια κάποια άτομα σε κάνουν να γελάς όλη την ώρα και δεν σκέφτεσαι αυτο που σε στεναχωρούσε... γιατί οι καλοί φίλοι καταλαβαίνουν πότε είσαι η τρέλη κοπέλα που ξέρουν και αγαπάνε και πότε μια που δεν εχει καμία επαφή με την πραγματικότητα και καταλαβαίνουν ότι πρέπει να αναλάβουν δράση!!! Εκει ξεκινάει μια παράσταση που είσαι ο μόνος θεατής και οι φιλοί σου, οι ηθοποιοί που έχουν βάλει σκοπό να σε κάνουν να γελάσεις!!! Δεν τους ενδιαφέρει τίποτα ούτε να γίνουν ρεζίλι ούτε τίποτα... γιατί τα άτομα που αξίζουν θέλουν μόνο το χαμόγελό σου και οχι τα δάκρυά σου!!! Γι'αυτό πρέπει να ξέρεις πως υπάρχουν άτομα που νοιάζονται για σένα και θέλουν το καλό σου... άτομα που μπόρει να μην τα είχες ποτέ σε εκτίμηση... άτομα που ποτέ δεν πίστευες οτι θα ήταν δίπλα σου σε κάθε στιγμή της ζωής σου εύκολη η δύσκολη... Για αυτό ποτέ μην πιστέψεις ότι είσαι μόνη/ος σου και κανένας δεν θα είναι εκεί για να σε υποστηρίξει!!!!! Και άμα νιώθεις ότι δεν τους έχεις βρει... ποτέ δεν είναι αργά για να ψάξεις...και να γνωρίσεις!!!!!!! Μπορεί στην πιο άσχημη στιγμή της ζωής σου μπορεί και να γνωρίσεις τον καλύτερο φίλο, την καλύτερη παρέα...εκεί που θα χρειαστείς ένα χαρτομάντηλο να σκουπίσεις τα δάκρυά σου... εκεί που θα χρειαστείς έναν ώμο να ακουμπήσεις... ένα χέρι που θα σε βοηθήσει να σηκωθείς!!! Ένα κρύο αστείο που θα σε κάνει να τα ξεχάσεις όλα!!!!

~Κ~

Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 2012

Εμεινα Εδω~Στελιος Ροκκος~ΣΤΙΧΟΙ

Καποιο βραδυ σου'χα πει πως θελω να γυρισω ολον τον κοσμο,ολον τον κοσμο
Και εσυ μου γελασες γλυκα και μου ειπες το φιλι μου μυριζει δυοσμο,μυριζει δυοσμο
Καποιο βραδυ σου'χα πει πως θελω να πεταξω σαν πουλι πανω απ'τον κοσμο
Και εσυ ζωγραφισες φτερα σ'ενα λευκο χαρτι και μου 'πες φως μου, μην φυγεις φως μου

Και εμεινα εδω να μη σου λειψει τιποτα
εμεινα εδω να μη φοβηθεις
Να μην μεινεις μονη σου και εγω στο τιποτα
εμεινα εσω να μην μαραθεις

Καποιο βραδυ μου'χες πει πως πρεπει να γεννηθηκα για σενα,μονο για σενα
Και εγω σε πηρα αγκαλια και χαθηκα στα ματια σου τα μαγεμενα,τα μαγεμενα
Καποιο βραδυ μου 'χες πει πως δεν μπορεις να ζεισεις μια στιγμη,χωρις εμενα 
Και εγω δεν μιλησα ξανα γιατι στα χερια μου ειχα εσενα,μονο εσενα

Και εμεινα εδω να μη σου λειψει τιποτα
εμεινα εδω να μη φοβηθεις
Να μην μεινεις μονη σου και εγω στο τιποτα
εμεινα εσω να μην μαραθεις

|Κ|




Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2012

Μιχαλης Χατζηγιαννης~ Οτι θες (Βασιλιας)~Στιχοι




Οταν ξυπνας καθε πρωι
παρε και το ονειρο μαζι
γιατι μπορει να χρειαστει.
Παρε μαζι λιγη χαρα
για να σου κανει διαφορα
μες τον χαμο και την φθορα.


Και οταν ολα πανε στραβα
φωναξε με δεν ειναι αργα.
Απο τη γη στον ουρανο
και απο το απιθανο στο πιθανο.
Μεσα στο χαος την ακρη θα βρω
παλι καρδια μου καλα να σαι εδω.

Οτι θες ειμαι εδω
οτι ζεις να το ζω.
Μ αγαπας και γι'αυτο
βασιλιας ειμαι εγω.


Οταν θα πας να κοιμηθεις
ανοιξε τα ματια της ψυχης
την ομορφια μην αρνηθεις.



Και οταν ολα πανε στραβα
φωναξε με δεν ειναι αργα.
Απο τη γη στον ουρανο
και απο το απιθανο στο πιθανο.
Μεσα στο χαος την ακρη θα βρω
παλι καρδια μου καλα να σαι εδω.

Οτι θες ειμαι εδω
οτι ζεις να το ζω.
Μ'αγαπας και γι'αυτο
βασιλιας ειμαι εγω.

Μεσα στο χαος την ακρη θα βρω
παλι καρδια μου καλα να σαι εδω.
Οτι θες ειμαι εδω
οτι ζεις να το ζω
Μ'αγαπας και γι'αυτο
βασιλιας ειμαι εγω.


Οτι θες ειμαι εδω
οτι ζεις να το ζω

Μ'αγαπας και γι'αυτο
βασιλιας ειμαι εγω.


Μ'αγαπας και γι'αυτο
βασιλιας ειμαι εγω.

Κυριακή 1 Ιανουαρίου 2012

Να θυμάσαι.

Αν συναντήσεις ποτέ στο δρόμο ένα κοριτσάκι που κάθεται στο πεζοδρόμιο και κοιτάει με ενα μοναχικό βλέμμα γύρο της, μην ρωτήσεις τι έχει, απλά κάτσε δίπλα της. Άστη να σκεφτεί. Να αναρωτηθεί. Και στο τέλος χάρισέ της ένα αληθινό χαμόγελο.. και θα δεις που μονομιάς θα στο ανταποδώσει  <3 ...


Να θυμάσαι πως κάθε άνθρωπο που συναντάς κάτι φοβάται, κάτι αγαπά και κάτι έχει χάσει.






[Χ]