Περνάνε γρήγορα οι μήνες... κάθε 10 κάτι με πιάνει τι να πω... αυτή η μέρα αποκλειστικά σε θυμίζει.!
Θέλω να ξέρεις ότι ένιωσα πολύ δυνατά πράγματα για σένα, πράγμα που μπορεί και να μην καταλάβες. Μου χρωστάς ακόμα ένα "ΓΙΑΤΙ?", ένα Γιατί που όσοι μήνες και αν περάσουν το ίδιο με βασανίζει. Ήσουν ένα από τα καλύτερα πράγματα που μου συνέβησαν ποτέ... αλλά όπως λένε τα καλύτερα πράγματα δεν είναι πράγματα. Ήσουν ένα άτομο που μπήκε στην ζωή μου και την άλλαξε... την άλλαξε προς το καλύτερο! Κάθε μέρα ξυπνούσα, με την ελπίδα ότι κάπου θα σε πετύχω... θα πετύχω εκείνα τα πανέμορφα μάτια. Πως μπορώ να ξεχάσω το χτύπημα της καρδιάς μου κάθε φορά που σε έβλεπα, τις στιγμές που με κοίταζες και μου κοβόντουσαν τα πόδια και το μόνο που αισθαμόνουν ήταν ότι είχα ολόκληρη κοιλάδα με πεταλούδες μέσα μου! Τις ώρες που δεν καταλάβαινα τι γινόταν γύρω μου, επαφή με το περιβάλλον ΜΗΔΕΝ επειδή σκεφτόμουν μόνο και μόνο την στιγμή που μπηκές στην ζωή μου.
Όταν γνωριστήκαμε πιο πολύ ;) ... στον κινηματογράφο... δεν ξέρω άμα θυμάσαι, που καθήσαμε δίπλα-δίπλα που προσπάθησες να με πιάσεις από το χέρι αλλά δεν τα κατάφερες... δεν πειράζει! Βλέπαμε θρίλερ θυμασαι... εξορκισμούς... δεν φοβηθήκα, είχα εσένα δίπλα μου! Εκείνο το βράδυ που τα φτίαξαμε δεν κοιμήθηκα, νόμιζα ότι έβλεπα όνειρο, το πιο όμορφο όνειρο της ζωής μου, πίστευα ότι άμα με επαίρνε ο ύπνος και την επόμενη μέρα ξυπνούσα θα επέστρεφα πάλι στην βαρετή αρχική μου ζωή... ξέρεις χωρίς εσένα! Με πήρε τελικά ο ύπνος και όταν ξύπνησα, έτρεξα, έτρεξα να βρω ότι αυτό που "ονειρεύτηκα" δεν ήταν όνειρο. Κάθε μέρα περίμενα να χτυπήσει το τηλέφωνο κατά τις 5 μέχρι τις 6,30 ( μου είχες πει ότι δεν ήθελες να σου τηλεφωνώ εγώ γιατί δεν ήθελες να χρεωθώ εγώ γιατί είχαμε διαφορετικές εταιρείες) τις λίγες φορές που δεν τηλεφώνησες επειδή κάτι σου έτυχε... ανυσηχούσα αλλά θα έστελνες ένα μήνυμα που θα τα άλλαζε όλα... "Είμαι καλά συγγνώμη που δεν σου τηλεφώνησα σήμερα :'( θα τα πούμε αύριο ;) ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ :* <3 " Είχες την μοναδική ικανότητα να μου φτιάχνεις την διάθεση. Εκείνη την περίοδο που ήμασταν μαζί όποιος μου έλεγε κάτι άσχημο για σένα έτρωγε κατευθείαν delete από την ζωή μου, και είναι κάτι για το οποιό δεν έχω μετανιώσει καθόλου... τα άτομα που άξιζαν έμειναν στην ζωή μου και δεν είχαν κανένα πρόβλημα με την απόφαση μου.
Μου έχουν λείψει τα βράδια που με κράταγες αγκαλία, για να με αφήσεις σπίτι μου, άκουγα το χτύπημα της καρδιάς σου και ένιωθα πιο δυνατή από ποτέ! Το κόκκινο χρώμα που "έπαιρνες" όταν κάποιος σε νευρίαζε, όταν οι φίλοι σου έλεγαν κάτι που θεωρούσες ότι θα με πείραζε προσπαθούσες να με πείσεις για το αντίθετο... [αλλά όταν ήμουν μαζί σου δεν πίστευα κανέναν άλλον], τα γλυκά φιλία σου για καληνύχτα, το χαμόγελό σου και ο τρόπος που με κοιτούσες! Σε θεωρόυσα τον "καλύτερο μου φίλο" και ήξερες τα πάντα για μένα, τον τρόπο που σκεφτόμουν, τα άτομα που συμπαθούσα και όχι, τα κιλά τρέλας που κουβαλούσα και ήξερα πως δεν είχες κανένα πρόβλημα! Τις εκπλήξεις που μου έκανες, και τις στιγμές που τα παράτησες όλα για μένα. Την ημέρα που έκανες κοπάνα και ήρθες στο σχολείο μου, με έψαχνες αλλά ο φύλακας δεν σε άφηνε να μπεις μέσα... αλλά τα καταφέραμε... σε κατάλαβα από μακριά, και έτρεξα από την μια άκρη του προαυλίου κατευθείαν στην αγκαλία σου! Τα ατελείωτα βράδια που καθόμουν και χάζευα το φεγγάρι και τα αστέρια αγνοώντας ότι την επόμενη μέρα είχα σχολείο! Κάθε μέρα κοιμόμουν με την σκέψη σου στο μυαλό μου!{άμα δεν μπορούσες να κοιμηθείς ορίστε η λύση}
Αλλά δεν με άλλαξες μόνο προς το καλύτερο.... Οταν "τελείωσαμε", μπορεί να μην το έδειξα αλλά πόνεσα πάρα πολύ, και έτσι όπως είναι λογικό ΞΕΣΠΑΣΑ, ξέσπασα άσχημα.! Κλειδώθηκα στο δωμάτιό μου, έκλαιγα, δεν ήθελα κανέναν δικό μου άνθρωπο, κλέιστηκα στον εαυτό μου.Όταν και οι υπόλοιποι ότι οι δρόμοι μας χώρισαν άκουσα πολλά άσχημα πράγματα,άκουσα την αλήθεια που έβλεπα τόσο καιρό στα μάτια τους! Προσπάθησαν να σε μειώσουν για να με κάνουν να νιώσω καλύτερα. Εκεί που απάντησα χωρίς να το καταλάβω ήταν όταν άτομα που είχαν ξετρελαθεί στην ιδέα ότι ήμασταν μαζί είπαν κάποια πράγματα που μείωσαν και εσένα και εμένα.: <<Ξέρετε κάτι ακόμα και αν δεν είναι ο πιο όμορφος, ο πιο έξυπνος, ο πιο ευαίσθητος άνθρωπος του κόσμου εγώ τον έβλεπα χωρίς κανένα αρνητικό στοιχείο. Με βρίζετε για την επιλογή μου, εγώ όμως δεν είχα κανένα πρόβλημα με αυτήν μου την επιλογή. Δεν σας ρώτησα για να μου πείτε τι να κάνω έκανα αυτό που ήθελε η καρδιά μου. Τον βριζετε λες και τον ζήσατε, λες και μοιράστηκε μαζί σας πράγματα που δεν τα έχει πει σε κανέναν άλλον, τον γνωρίσατε μια μέρα τυχαία και νομίζετε ότι τον ξέρετε μια ζωή. Οκ το δέχομαι ούτε εγώ τον ξέρω μια ζωή αλλά εγώ που κανονικά έπρεπε να τον βρίζω το κάνετε εσελις... την αλήθεια εγώ την ξέρω και δεν μπορειίτε να μου την αλλάξετε ό,τι και να μου πείτε!>>
Τι να κάνουμε μερικές φορές ερωτεύεσαι, τι να κάνουμε? Δεν μπορούμε να το αλλάξουμε! Τι έγινε κόλλησες με την λέξη? Μπορώ να σου πω ότι είναι ΑΛΗΘΕΙΑ, τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο! Σου έχω άλλη μια έκληξουλα... i love(d) you xaxaxaxa κοκάλωσες? Δεν πειράζει θα το συνηθίσεις κάποια στιγμή.Με έκανες διαφορετικό άνθρωπο... τι πρίμενες να πω? Ευχαριστώ για όλες αυτές τις υπέροχες αναμνήσεις που μου πρόσφερες... που η αλήθεια είναι ότι κάποτε τις μισούσα όπως μισούσα και εσένα, αλλά αυτό που κατάλαβα είναι ότι όταν μισείς κάτι δένεσαι περισσότερο μαζί του! Όπως λένε "Όταν προσπαθείς να ξεχάσεις κάποιον που αγάπησες πραγματικά είναι σαν να προσπαθείς να θυμηθείς κάποιον που δεν γνώρισες ποτέ!" ;)
Ακόμα και αν με αγνοείς και κάνεις σαν να μην συνέβη ποτέ τίποτα τα μάτια σου λένε διαφορετικά πράγματα! Ήσουν μια ιστορία, ένα βιβλίο που τελείωσε, διάβασα το τέλος, νομίζω πως έφτασε η ώρα να προχωρήσω μπροστά! Ευχαριστώ πολύ για όλα!
Θέλω να ξέρεις ότι ένιωσα πολύ δυνατά πράγματα για σένα, πράγμα που μπορεί και να μην καταλάβες. Μου χρωστάς ακόμα ένα "ΓΙΑΤΙ?", ένα Γιατί που όσοι μήνες και αν περάσουν το ίδιο με βασανίζει. Ήσουν ένα από τα καλύτερα πράγματα που μου συνέβησαν ποτέ... αλλά όπως λένε τα καλύτερα πράγματα δεν είναι πράγματα. Ήσουν ένα άτομο που μπήκε στην ζωή μου και την άλλαξε... την άλλαξε προς το καλύτερο! Κάθε μέρα ξυπνούσα, με την ελπίδα ότι κάπου θα σε πετύχω... θα πετύχω εκείνα τα πανέμορφα μάτια. Πως μπορώ να ξεχάσω το χτύπημα της καρδιάς μου κάθε φορά που σε έβλεπα, τις στιγμές που με κοίταζες και μου κοβόντουσαν τα πόδια και το μόνο που αισθαμόνουν ήταν ότι είχα ολόκληρη κοιλάδα με πεταλούδες μέσα μου! Τις ώρες που δεν καταλάβαινα τι γινόταν γύρω μου, επαφή με το περιβάλλον ΜΗΔΕΝ επειδή σκεφτόμουν μόνο και μόνο την στιγμή που μπηκές στην ζωή μου.
Μου έχουν λείψει τα βράδια που με κράταγες αγκαλία, για να με αφήσεις σπίτι μου, άκουγα το χτύπημα της καρδιάς σου και ένιωθα πιο δυνατή από ποτέ! Το κόκκινο χρώμα που "έπαιρνες" όταν κάποιος σε νευρίαζε, όταν οι φίλοι σου έλεγαν κάτι που θεωρούσες ότι θα με πείραζε προσπαθούσες να με πείσεις για το αντίθετο... [αλλά όταν ήμουν μαζί σου δεν πίστευα κανέναν άλλον], τα γλυκά φιλία σου για καληνύχτα, το χαμόγελό σου και ο τρόπος που με κοιτούσες! Σε θεωρόυσα τον "καλύτερο μου φίλο" και ήξερες τα πάντα για μένα, τον τρόπο που σκεφτόμουν, τα άτομα που συμπαθούσα και όχι, τα κιλά τρέλας που κουβαλούσα και ήξερα πως δεν είχες κανένα πρόβλημα! Τις εκπλήξεις που μου έκανες, και τις στιγμές που τα παράτησες όλα για μένα. Την ημέρα που έκανες κοπάνα και ήρθες στο σχολείο μου, με έψαχνες αλλά ο φύλακας δεν σε άφηνε να μπεις μέσα... αλλά τα καταφέραμε... σε κατάλαβα από μακριά, και έτρεξα από την μια άκρη του προαυλίου κατευθείαν στην αγκαλία σου! Τα ατελείωτα βράδια που καθόμουν και χάζευα το φεγγάρι και τα αστέρια αγνοώντας ότι την επόμενη μέρα είχα σχολείο! Κάθε μέρα κοιμόμουν με την σκέψη σου στο μυαλό μου!{άμα δεν μπορούσες να κοιμηθείς ορίστε η λύση}
Αλλά δεν με άλλαξες μόνο προς το καλύτερο.... Οταν "τελείωσαμε", μπορεί να μην το έδειξα αλλά πόνεσα πάρα πολύ, και έτσι όπως είναι λογικό ΞΕΣΠΑΣΑ, ξέσπασα άσχημα.! Κλειδώθηκα στο δωμάτιό μου, έκλαιγα, δεν ήθελα κανέναν δικό μου άνθρωπο, κλέιστηκα στον εαυτό μου.Όταν και οι υπόλοιποι ότι οι δρόμοι μας χώρισαν άκουσα πολλά άσχημα πράγματα,άκουσα την αλήθεια που έβλεπα τόσο καιρό στα μάτια τους! Προσπάθησαν να σε μειώσουν για να με κάνουν να νιώσω καλύτερα. Εκεί που απάντησα χωρίς να το καταλάβω ήταν όταν άτομα που είχαν ξετρελαθεί στην ιδέα ότι ήμασταν μαζί είπαν κάποια πράγματα που μείωσαν και εσένα και εμένα.: <<Ξέρετε κάτι ακόμα και αν δεν είναι ο πιο όμορφος, ο πιο έξυπνος, ο πιο ευαίσθητος άνθρωπος του κόσμου εγώ τον έβλεπα χωρίς κανένα αρνητικό στοιχείο. Με βρίζετε για την επιλογή μου, εγώ όμως δεν είχα κανένα πρόβλημα με αυτήν μου την επιλογή. Δεν σας ρώτησα για να μου πείτε τι να κάνω έκανα αυτό που ήθελε η καρδιά μου. Τον βριζετε λες και τον ζήσατε, λες και μοιράστηκε μαζί σας πράγματα που δεν τα έχει πει σε κανέναν άλλον, τον γνωρίσατε μια μέρα τυχαία και νομίζετε ότι τον ξέρετε μια ζωή. Οκ το δέχομαι ούτε εγώ τον ξέρω μια ζωή αλλά εγώ που κανονικά έπρεπε να τον βρίζω το κάνετε εσελις... την αλήθεια εγώ την ξέρω και δεν μπορειίτε να μου την αλλάξετε ό,τι και να μου πείτε!>>
Τι να κάνουμε μερικές φορές ερωτεύεσαι, τι να κάνουμε? Δεν μπορούμε να το αλλάξουμε! Τι έγινε κόλλησες με την λέξη? Μπορώ να σου πω ότι είναι ΑΛΗΘΕΙΑ, τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο! Σου έχω άλλη μια έκληξουλα... i love(d) you xaxaxaxa κοκάλωσες? Δεν πειράζει θα το συνηθίσεις κάποια στιγμή.Με έκανες διαφορετικό άνθρωπο... τι πρίμενες να πω? Ευχαριστώ για όλες αυτές τις υπέροχες αναμνήσεις που μου πρόσφερες... που η αλήθεια είναι ότι κάποτε τις μισούσα όπως μισούσα και εσένα, αλλά αυτό που κατάλαβα είναι ότι όταν μισείς κάτι δένεσαι περισσότερο μαζί του! Όπως λένε "Όταν προσπαθείς να ξεχάσεις κάποιον που αγάπησες πραγματικά είναι σαν να προσπαθείς να θυμηθείς κάποιον που δεν γνώρισες ποτέ!" ;)Ακόμα και αν με αγνοείς και κάνεις σαν να μην συνέβη ποτέ τίποτα τα μάτια σου λένε διαφορετικά πράγματα! Ήσουν μια ιστορία, ένα βιβλίο που τελείωσε, διάβασα το τέλος, νομίζω πως έφτασε η ώρα να προχωρήσω μπροστά! Ευχαριστώ πολύ για όλα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου